Technologiegids
Supramaximale contracties: hoe EMT de spier laat werken zonder inspanning
Een supramaximale contractie gaat verder dan wat de spier vrijwillig kan leveren. Ze vormt de kern van de EMT-technologie: zo wordt ze bereikt en dit zet ze in gang.
Definitie
Bij een vrijwillige inspanning rekruteren de hersenen slechts een deel van de vezels van een spier, te beginnen met de kleinste. Een supramaximale contractie activeert vrijwel alle vezels tegelijk, zowel de trage als de snelle, wat geen enkele training mogelijk maakt.
Hoe EMT dat bereikt
Het gepulseerde magnetische veld induceert een elektrische stroom in het weefsel, die rechtstreeks de contractie van de vezels uitlokt. Bij een hoge frequentie, zoals 150 Hz, volgen de contracties elkaar zo snel op dat de spier tijdens de werkfasen continu samengetrokken blijft.
De reactie van de spier
Dit intense werk activeert de groeisignalen van de spiervezel: de eiwitsynthese neemt toe en de spier wint sessie na sessie aan volume en spierspanning. Dat noemt men hypertrofie.
En het vet?
Om de verbruikte energie te leveren, maakt het lichaam vetzuren vrij uit de reserves. Een sterker ontwikkelde spier verbruikt ook in rust iets meer energie. Men spreekt van indirecte lipolyse: het vet wordt niet vernietigd, maar gemobiliseerd.
De beperkingen die u moet kennen
EMT ontwikkelt volume en spierspanning, maar niet het uithoudingsvermogen of de coördinatie, die vrijwillige training vereisen. Regelmatige lichaamsbeweging helpt om de resultaten te behouden. Spierpijn en een nagevoel in de spieren kunnen na de sessie optreden.