Technologiegids
Selectieve fotothermolyse: het mechanisme dat de haar vernietigt
Heel de laserontharing berust op een principe dat in 1983 werd gepubliceerd: een precies doelwit verhitten zonder de omgeving te beschadigen. De drie voorwaarden die vervuld moeten zijn en wat ze doet variëren.
Een fundamenteel principe
In 1983 beschreven Anderson en Parrish de selectieve fotothermolyse in het tijdschrift Science. Ze toonden aan dat men een precies gepigmenteerd doelwit, zoals de haarfollikel, door hitte kon vernietigen door drie voorwaarden na te leven.
Voorwaarde 1: de juiste golflengte
Het licht moet sterker door het doelwit, hier de melanine van de haar, worden geabsorbeerd dan door de omliggende weefsels. Dat is de "chemische" selectiviteit.
Voorwaarde 2: de juiste pulsduur
De puls moet korter zijn dan de tijd die de warmte nodig heeft om uit het doelwit te ontsnappen, de thermische relaxatietijd. Zo blijft de warmte geconcentreerd in de follikel. Dat is de "thermische" selectiviteit.
Voorwaarde 3: voldoende energie
De fluence moet voldoende zijn om de follikel op een temperatuur te brengen die de cellen die de haar aanmaken onomkeerbaar vernietigt. Te weinig, en er gebeurt niets; te veel, en de huid verbrandt.
Wat de selectiviteit verbetert of verslechtert
Ze verbetert met een golflengte die goed door melanine wordt geabsorbeerd, een energie aangepast aan het huidtype en koeling van de epidermis. Ze verslechtert bij een zeer donkere of gebruinde huid, en bij fijne of lichte haren, omdat het contrast tussen haar en huid afneemt.
Waarom witte haren weerstand bieden
Zonder melanine absorbeert de haar bijna geen licht: hij warmt niet op en de wortel overleeft. Dat is een beperking van alle laser- en IPL-technologieën.